Portfolio

I’ve always tried
and I am still
trying to define myself.

-Photos of the paintings are by Kostas Evangelides-

Έργα

Lola Nilolaou Art Gallery, Thessaloniki 2015

Array

Γκαλερί Άργος Αθήνα

Ikaros 100x80 cm

Λουξεμβούργο 2014

Aeriko 140x60 cm

Λουξεμβούργο 2014

Synthesis I 150x100 cm

Λουξεμβούργο 2014

Synthesis II 150x100 cm

Λουξεμβούργο 2014

Symmetry 60x140 cm

I wished for absolute freedom,
no matter what that meant

About Delina Vasiliadi

I chose to express
myself through Art,
through painting.
Its language becomes me.
artworks derive from the human soul.

Βιογραφικό

My paintings are the reflections the soul in the water,
the clouds, the autumn leaves,
the memory of times long gone…

Exhibitions

I am not
interested in the object
itself, but in
what it stands for.

Το ενδιαφέρον και την αγάπη μου για τη ζωγραφική και την Τέχνη τα οφείλω κυρίως στη ζωγράφο μητέρα μου, Λιζέττα Βασιλειάδη. Το να τη βλέπω να δουλεύει, να «χείρίζεται» το πινέλο, το χρώμα, τον καμβά, τα υλικά της... και να πειραματίζομαι, να μαθαίνω κι εγώ δίπλα της, είναι από τις πρώτες και πιο αγαπημένες μου αναμνήσεις. Θα μπορούσα να πω πως έμαθα να ζωγραφίζω προτού μάθω να γράφω.
Από μικρή έμαθα να χρησιμοποιώ όλα τα υλικά, λάδι, ακρυλικά, τέμπερες, πλαστικά, βερνίκια. Ωστόσο, έπειτα από πειραματισμούς χρόνων, κατέληξα σε μια δική μου τεχνική, όπου όλα τα υλικά συνδυάζονται με μια δική μου ιδιαίτερη μέθοδο. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο το υλικό, μετατρέπεται, μεταμορφώνεται σε ζωή. Κι αυτό επιτυγχάνεται μονάχα αν τολμήσεις και βάλεις την ψυχή σου στα μείγματα. Αν εκτεθείς. Αν ακυρώσεις την πανοπλία σου και αφεθείς ολοκληρωτικά ελεύθερος. Και εκτεθημένος. Τότε και μόνο τότε το χρώμα θα πάψει να είναι μπογιά και θα γίνει ζωή.
Το χρώμα (άλλωστε) είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της δουλειάς μου. Μέσω της γλώσσας και των δυνατοτήτων του χρώματος απελευθερώνομαι, ξεπερνώ τα όρια μου, αιωρούμαι έξω και πέρα από τη λογική.
Στο έργο μου εμπεριέχεται και το στοιχείο του τυχαίου. Το χρησιμοποιώ συνειδητά. Το επιδιώκω. Το αποτέλεσμα της δουλειάς μου οφείλεται σε κάποιο βαθμό και σε μια συσσώρευση τυχαίων συμβάντων. Η πάστα, για παράδειγμα, είναι τόσο εύπλαστη που ποτέ δεν γνωρίζεις εκ των προτέρων πως θα συμπεριφερθεί. Έχει μια δική της δυναμική. Πολλές φορές συμπεριφέρεται και δημιουργεί μόνη της αποτελέσματα πολύ καλύτερα απ’ όσο εγώ θα μπορούσα να την οδηγήσω και να την αναγκάσω κατά κάποιο τρόπο να κάνει. Αυτό είναι το τυχαίο; Ίσως ναι, ίσως όμως και όχι. Υπάρχει, αυτό αποτελεί βεβαιότητα, μια επιλεκτική διαδικασία με την οποία κρατάς τελικά από το τυχαίο μόνο ένα μέρος. Αυτό που επιθυμείς, αυτό που σε εκφράζει και εκφράζει ταυτόχρονα όλα όσα θέλεις να πεις. Το μήνυμα.

Προσπαθούσα κι ακόμα προσπαθώ ν’ ανακαλύψω τον εαυτό μου. Επιθυμία μου ήταν ανέκαθεν ν’ αποκτήσω ελευθερία, ό,τι κι αν σημαίνει ή συνεπάγεται αυτό. Επέλεξα να εκφραστώ μέσα από την Τέχνη, μέσα από τη ζωγραφική. Η γλώσσα της μου ταιριάζει. Η δουλειά μου ξεκινά απ’ τον άνθρωπο. Είναι η αντανάκλαση της ψυχής στο νερό, στα σύννεφα, στα φθινοπωρινά φύλλα, στις μνήμες παλαιότερων εποχών... Όταν με ρωτούν από που εμπνέομαι ή τι σκέφτομαι όταν ζωγραφίζω, απαντώ πως ό,τι βλέπω, ό,τι βιώνω, ό,τι ακούω , ό,τι έχω ζήσει είναι τα ερεθίσματά μου. Οι ήχοι, οι εικόνες, η φύση, η θάλασσα, ο κόσμος που μας περιβάλλει, οι σκέψεις... όλα αυτά ζυμώνονται μέσα μου και κάποια στιγμή εμφανίζονται ξαφνικά στον καμβά! Τα θέματά μου προκύπτουν από οτιδήποτε με συναρπάζει και με κινητοποιεί, από ό,τι θαυμάζω και κατά συνέπεια με παρακινεί, με ωθεί, με αναγκάζει κατά κάποιον τρόπο να δουλέψω ακόμα πιο πολύ, ακόμα πιο έντονα. Δε μ’ ενδιαφέρει το αντικείμενο αυτό καθ’ εαυτό, μα η σημασία του. Δε με ενδιαφέρει η ακριβής, λεπτομερειακή απεικόνιση, αλλά η εσωτερική αλήθεια. Αυτός τουλάχιστον είναι ο στόχος και όλη η δημιουργική μου προσπάθεια κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Για αυτό το λόγο όταν ζωγραφίζω δεν επιδιώκω να πλησιάσω δημιουργικά το αντικείμενο, αλλά σκοπός μου είναι να το τιθασεύσω και να το ερμηνεύσω, να καταδείξω την επίδραση που έχει ή είχε επάνω μου. Δε μ’ ενδιαφέρει η εικονογράφηση, η περιγραφή μιας εικόνας που βρίσκεται μπροστά μου. Έχω στρέψει το ενδιαφέρον και την προσοχή μου στο να την επινοήσω, και όχι να την πλησιάσω. Αυτό με γοητεύει. Πολύ συχνά αισθάνομαι την ανάγκη να ζωγραφίσω συγκεκριμένα αντικείμενα αλλά μέσω ενός φίλτρου, της αφαίρεσης, ώστε να αποφύγω εντελώς την εικονογράφηση και να αιωρηθώ στη σφαίρα του παράλογου. Ο λόγος για τον οποίο επιλέγω να χρησιμοποιήσω το παράλογο και το μη σχηματικό, το αφηρημένο, το ανεικονικό στη δουλειά μου είναι επειδή με αυτόν τον τρόπο μόνο πιστεύω πως επιτυγχάνεται και προσδίδεται στην εικόνα μια απίστευτη δύναμη, την οποία η εικονογράφηση αδυνατεί να φτάσει και να αγγίξει. Άλλωστε, η ομορφιά, η δύναμη, η αλήθεια βρίσκονται πέρα από την επιφάνεια. Το αντικείμενο, μια εικόνα συγκεκριμένη, στη δουλειά μου μετασχηματίζεται, μεταμορφώνεται ριζικά, ώστε τελικά να αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας, το ωραίο, το αγνό, το αγαθό. Αναζητώ την αλήθεια. Την αλήθεια της εξωτερικής πραγματικότητας όπως αυτή καθρεφτίζεται μέσα μου.

Δε φοβάμαι τις ιδέες και δε μ’ ενοχλεί ο πειραματισμός που η τέχνη απαιτεί. Βάση κάθε δημιουργίας άλλωστε είναι η άρνηση, η αμφισβήτηση, η σκέψη.
Βρίσκομαι σ’ έναν λαβύρινθο. Ψάχνω και ψάχνομαι. Δε γνωρίζω το που θα με οδηγήσει όλο αυτό, μα αυτό είναι που με γοητεύει. Εξερευνώ την ψυχή μου. Με κάθε πινελιά δίνω κι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Η τέχνη με ωθεί στα άκρα και με μεταμορφώνει. Κάθε στιγμή. Προσπαθώ να βελτιώσω τον εαυτό μου μέσα από την Τέχνη, μέσα από τη ζωγραφική. Να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
Σκοπός μου είναι να εκφραστώ μέσα από τη δουλειά μου, που λατρεύω και χωρίς αυτή δε θα μπορούσα να ζήσω. Η γλώσσα της ζωγραφικής μου αρέσει, μου ταιριάζει. Γνωρίζω πως ο δρόμος που επέλεξα -ή με επέλεξε- είναι πολύ δύσκολος και απαιτεί πλήρη αφοσίωση. Ακόμα και πολλές θυσίες. Ωστόσο, για εμένα δεν υπάρχει «θυσία». Άλλωστε, αυτές οι δυσκολίες είναι που με γοητεύουν. Κάνω αυτό που θέλω. Βαδίζω σ' αυτόν το λαβύρινθο! Εγώ επιλέγω να ζω μ’ αυτόν τον τρόπο. Κι αν ακόμα θεωρήσουμε πως κάτι «χάνω», το κάνω πλήρως συνειδητά. Το επιλέγω προκειμένου να αποκτήσω ή να πετύχω ή να κάνω κάτι καλύτερο, κάτι μεγαλύτερο, κάτι που με εκφράζει περισσότερο, κάτι που το θέλω πιο πολύ. Δε γνωρίζω που θα με οδηγήσει αυτό το ταξίδι, μα εμένα η ίδια η αναζήτηση μου αρκεί και με κάνει ευτυχισμένη.

Το πραγματικό έργο προκύπτει μόνο από τη δουλειά και μόνο μέσα από τη δουλειά. Όσο δουλεύεις τόσο προκύπτουν νέες ιδέες, τόσο μεγαλώνει η διάθεση και η ανάγκη για δημιουργία. Οι προθέσεις, οι φανταστικές εικόνες, όλα αυτά έχουν μεν μεγάλη αξία και παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, αλλά τελικά οι δυνατότητες και η δύναμη του θέματος, της σκέψης, της εικόνας φαίνονται μόνο κατά τη διάρκεια της δουλειάς… το αποτέλεσμα υπάρχει μόνο στο τελάρο. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο ο τρόπος της δουλειάς μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το τι συμβαίνει πάνω σ’ αυτό το τελάρο. Για αυτό το λόγο εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της δουλειάς μου είναι αυτή η παράξενη αίσθηση που υπάρχει μέσα στην ψυχή σου την ώρα που δουλεύεις και πασχίζεις να πετύχεις… κάτι… Εκείνη την ώρα όπου παλεύεις κυριολεκτικά με το έργο – και με τον εαυτό σου – αντιλαμβάνεσαι μέσα σου, χέρι χέρι με την αμφιβολία, ή και το φόβο ακόμα, κάτι να σε καθοδηγεί. Δε γνωρίζεις περί τίνος πρόκειται αλλά αρκείσαι στο να αφεθείς να σε παρασύρει. Και τελικά να σε οδηγήσει να αποφασίσεις τι θα κρατήσεις και τι όχι, με ποιον τρόπο θα κινήσεις το πινέλο σου, πως θα απλώσεις το χρώμα και την πάστα στο μουσαμά. Δε γνωρίζω αν αυτό είναι η έμπνευση. Έχω μάθει να δουλεύω σκληρά, να αναμετριέμαι με το τελάρο, τη μπογιά, τις εικόνες και τις σκέψεις και να προσπαθώ να δημιουργήσω κάτι που να με εκφράζει. Έχω μάθει και έχω επιλέξει να είμαι εργάτης της Τέχνης. Ελπίζω όμως πως ό,τι κι αν είναι αυτό που εννοεί ο κόσμος με τον όρο «έμπνευση», κάποια φορά την ώρα που δουλεύω να με αγγίξει και να με οδηγήσει… κάπου μακριά… κάπου αλλού… Ελπίζω πως ίσως κάποια στιγμή θα μπορέσω να δαμάσω την «έμπνευση» και θα κατορθώσω να πλησιάσω λίγο περισσότερο αυτό που νιώθω και πιστεύω ότι υπάρχει, το βαθύτερο νόημα. Και τελικά αυτό να αποτυπωθεί στον καμβά μου.

Φιλοσοφία μου η απλότητα, η εντιμότητα, η απόκτηση ευαισθησίας και αγάπης για τον άνθρωπο, η γενναιοδωρία, το να φοβάσαι μα να προχωράς, να είσαι ειλικρινής μ’ αυτό που είσαι, με ό,τι νιώθεις και με ό,τι επιθυμείς να πεις...

Επιθυμία μου είναι ο θεατής να βρίσκει κάτι δικό του, κάτι από τον εαυτό του μέσα στις εικόνες μου, να γίνεται, δηλαδή ο πίνακας το ερέθισμα για να μπει ο θεατής στη διαδικασία της σκέψης και της προσωπικής αναζήτησης ανατρέχοντας στα βιώματα της δικής του ζωής και της δικής του πραγματικότητας. Δε θέλω σε καμία περίπτωση να υποδείξω στο θεατή ενός έργου μου τι «πρέπει» να δει , να σκεφτεί ή να πιστέψει. Και γι' αυτό ακριβώς το λόγο όταν με ρωτούν «τι δείχνει, τι συμβολίζει αυτός ο πίνακας» δεν απαντώ. Αφήνω τον καθένα να σκεφτεί και να αποφασίσει μόνος του. Πάντα όμως, τελικά, το ζητούμενο, είναι η δουλειά μου να προκαλεί συναισθήματα.»

Δελίνα Βασιλειάδη

I seek for the truth;
the truth of reality as it is mirrored inside me.

They Said

I look for the
deeper meaning
that I believe exists.

Είπαν

Αθηνά Σχινά - Κριτικός και ιστορικός τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Τα ορατά και τα αθέατα μιας ζωγραφικής

Μέσα από την εξπρεσιονιστική, χειρονομιακή ελευθερία της έκφρασης, η Δελίνα Βασιλειάδη αποδίδει στα έργα της αισθήσεις της πραγματικότητας, συνδυασμένες με εκείνες της μνήμης. Η παλίμψηστη γραφή της ορίζει την πυκνότητα των υφέσεων, ή σ’ άλλα σημεία των εντάσεων, ενός εικαστικού πεδίου, που αποκαλύπτει τον εσωτερικό μηχανισμό της διαφορετικής, κάθε φορά, μεταμορφωτικής δυνατότητας της εικόνας. Μετέωρες οι πινελιές περιδινούνται ρυθμικά και μορφοποιούν σχηματισμούς από ταλαντώσεις, συνδέοντας το συγκεκριμένο με την αφαίρεση και το οικείο με το απροσδιόριστο.

Οι χρωματικοί τόνοι, που αναδύονται από το βάθος προς την επιφάνεια, ενδυναμώνουν τη σχεδιαστική γραφή, καθώς αυτή υποβάλλει το ξεχωριστό ύφος και τη χροιά του κάθε έργου της ζωγράφου. Η φαντασία του θεατή προσελκύεται αβίαστα για να συνομιλήσει με τα ορατά και τα αθέατα μιας παλλόμενης ψυχικής ενδοχώρας.

Ο χώρος και το φως γίνονται σύστοιχα αντικείμενα της ίδιας της εικόνας που μορφοποιείται λειτουργικά. Μέσα από τη ρευστότητά της, που συνεχώς αναδιαρθρώνεται, εμφανίζει τις σχέσεις δομών και επιφανειών λαβυρινθώδεις. Σχέσεις που διαπλέκονται αυθόρμητα, χωρίς εγκεφαλισμούς. Το βλέμμα, εντέλει, αφήνεται να περιηγηθεί και να ψαύσει τα κράσπεδα του υποσυνείδητου, εκεί όπου πηγαία αναβλύζει η πρωτογένεια μιας σύνθεσης αισθημάτων, στην οποία δεν έχει ακόμη παρέμβει η δεσμευτική εκλογίκευση.

Η ζωγραφική της Δελίνας Βασιλειάδη ακολουθεί πορείες που αποκαθηλώνουν τους συνήθεις προσδιορισμούς των θεμάτων. Απαλλαγμένη από κοινοτοπίες και στεγανά, αφήνει τις έννοιες αυθύπαρκτες και τις αισθήσεις χωρίς κηδεμονεύσεις, με τους σχηματισμούς των μορφών να αιωρούνται. Οι προσωπικές της εικαστικές διατυπώσεις επιζητούν νέες ταυτότητες, εξίσου αινιγματικές, ανιχνεύοντας τα άλυτα μυστήρια της ζωής.

Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν - Δρ. Ιστορικός της Τέχνης-Τεχνοκριτικός

1Οργάζεται το χρώμα στις δημιουργίες της Δελίνας Βασιλειάδη, καθώς η ιδιαίτερα παλμική, ρυθμική, εικαστική χειρονομία της το μετουσιώνει σε καταλύτη ενέργειας.

Ενστικτωδώς βιωμένο, το κάθε έργο της ζωγράφου πλάθεται αυτοδύναμα ως προς τη σύνθεσή του, χάρη στην κοσμική-μεταφυσική ενέργεια, από την οποία είναι διαπερασμένο. Και, όντως επισημαίνουμε εδώ, εκείνη την ενέργεια που ορίζει ότι πνεύμα και ύλη δεν αποτελούν παρά δύο διαφορετικές όψεις μιας και της αυτής υπέρτατης αλήθειας.

Απόηχοι αυτής, ακριβώς, της ταυτισμένης με την υπέρτατη αλήθεια ενέργειας, τα έργα της Δελίνας αναπνέουν, κινούνται, πάλλονται, περιστρέφονται, μεταλλάσσονται εκ των ένδον, ενεργοποιούνται αδιάλειπτα στο μεταίχμιο χώρου-χρόνου, για να ορίσουν έναν, σε διαρκή κίνηση και ετοιμότητα, ατμοσφαιρικό χώρο. Ένα μικρόκοσμο όπου, κατ’ εικόνα και ομοίωση του μακρόκοσμου, συλλαμβάνονται και ενεργοποιούνται μύριες όσες καταστάσεις, διεργασίες, αναπλάσεις, μετουσιώσεις με έναν μεταφυσικό-ποιητικό σε υφή και σε αίσθηση ρυθμό.

Αρχέγονες και συνάμα διαχρονικές, πλασμένες μεσ’ από ουράνια ή γήινα χρώματα, σπείρες καλειδοσκοπικά διαταγμένες, πλέγματα από επάλληλα ελάσματα που, δοσμένα με γήινες ή ουράνιες αποχρώσεις διαφοροποιούν συνεχώς τη σύνθεση χαρίζοντάς της προβολή στο χώρο και συνάμα βάθος, υπακούουν σε έναν εσώτερο ποιητικό-μεταφυσικό ρυθμό.

Ένα ρυθμό που, ακριβώς για τα έργα της Δελίνας, τεκμηριώνει τον ορισμό που έδωσε ο Πλάτων για την τέχνη: Ότι, δηλαδή, για να είναι αυθεντική πρέπει να εκφράζει μιαν Ιδέα και να μην αποτελεί μια μίμηση. Καθώς, λοιπόν, η Ιδέα της υπέρτατης ενέργειας είναι εκείνη που, κατεξοχήν, εκφράζεται στις ζωγραφικές συνθέσεις της άξιας δημιουργού, επαληθεύεται ο έντονα προσωπικός χαρακτήρας της εικαστικής της γραφής. Γραφή που μας υποβάλλει ψυχικές και όχι μοναχά οπτικές εμπειρίες.

I am not afraid of ideas
or the experimentation
that art requires.

ContactUs

I am inside a labyrinth.
I search and am searched.
I don’t know where this will take me,
but that’s what is fascinating.

  • Nimfon 30, Pilea Thessaloniki
    TK 55236, Greece
    Google Map
  • .

Follow, Like, Pin all the social stuff

Art forces me
to the edge, it transforms me.